Tag Archives: finance-law

Σκεψεις για την “Τελευταια Μπλοφα”

Είμαι σε διακοπές, και όπου βρεθώ μια αγαπημένη συνήθεια είναι η επίσκεψη στο τοπικό βιβλιοπωλείο. Πάνω πάνω στα ευπώλητα ήταν το “Η τελευταία μπλόφα” της Ε. Βαρβιτσιώτη και Β. Δενδρινού. Το ειχα δει και τρέντινγκ στα σόσιαλ, ε το πήρα.

Το ρούφηξα σε λιγότερο από 24 ώρες. Και δεν είναι τόσο καλό όσο λένε, είναι ακόμη καλύτερο.

Παρότι ήξερα την ιστορία, σε ικανοποιητικό βαθμό, ως οικονομική και πολιτική, το βιβλίο την εξιστορεί από την προσωπική ματιά των πρωταγωνιστών. Αποτυπώνονται στιγμές που, για προφανείς λόγους, δεν είδαν το φως της δημοσιότητας όπως σύμβουλοι να απελπίζονται, πρωθυπουργοί να κοιμούνται σε καναπέδες, ο Ρέντσι να βάζει τις φωνές στη Μέρκελ και ο Ολάντ να πηδάει μπαλκόνια (!)

Αλλά δεν είναι κουτσομπολίστικο βιβλίο. Ίσα ίσα που δίνει την πίεση που είχαν όλοι -ή σχεδόν όλοι- να βρουν μια λύση σε μια κατάσταση που χάρη στην καταστροφική ανωριμότητα της τότε ελληνικής κυβέρνησης πήγε από το κακό στο χειρότερο σε χρόνο μηδέν.

Καταγραφω 2-3 σκέψεις, ιδέες και απορίες που έχω, τόσο για την ιστορία όσο και για το βιβλίο:

Η πρώτη και σίγουρα η σημαντικότερη: φαίνεται στο βιβλίο, αλλα ήταν και προφανές σε όσους παρακολουθήσαμε(*) αυτή την ιστορία, από τις αρχές μέχρι το φθινόπωρο του 2015, ότι η συμπεριφορά των εταίρων της Ελλάδας (χώρες ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ κλπ.) ήταν πολύ ελαστικότερη προς την νέα τότε κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) παρά προς τις προηγούμενες (ΠΑΣΟΚ & ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ). Κι αυτό όχι μόνο στην αρχή αλλά ακόμα και αργότερα, όταν είχε ήδη φανεί καθαρά ότι οι περισσότεροι άνθρωποι της νέας κυβέρνησης ήταν ιδεοληπτικοί, ανίκανοι για οποιαδήποτε σοβαρή εργασία τέτοιου μεγέθους και πολυπλοκότητας.

Γιατί;

Το βιβλίο δεν δίνει κάποια απάντηση. Σε κάποια σημεία μόνο διαφαίνεται, αν το ερμηνεύω σωστά, ότι με τις προηγούμενες κυβερνήσεις οι εταίροι είχαν αφενός μπουχτίσει με την απροθυμία τους να κάνουν τις επώδυνες αλλά αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και αφετέρου τις θεωρούσαν -σωστά- υπεύθυνες για το χάλι της χώρας. Αν ισχύει αυτό, είναι στην ουσία παρόμοια λογική με το “τους είδαμε τους παλιούς, ας δοκιμάσουμε κάτι καινούριο” που έλεγαν αρκετοί πολίτες πριν τις εκλογές του 2015(**).

Η δεύτερη είναι οτι πρέπει να θυμόμαστε, όσοι δεν ασχολούμαστε ενεργά με την πολιτική, ότι η πολιτική κρίνεται από τα αποτελέσματά, όχι από τα λόγια. Είναι χαρακτηριστική η εικόνα της Μέρκελ που επισκέπτεται την Ελλάδα προ των εκλογών του 2015, βλέπει τα συνθήματα (“go back” κλπ) και, μετά τις εκλογές, δεν έχει κανένα πρόβλημα να συνεργαστεί με τους ίδιους που την καθύβριζαν.

Και η τρίτη, για το βιβλίο: θα ήταν χρήσιμο, σε κάποια επανέκδοση ίσως, να μπει ένα timeline, μια χρονική γραμμή που να δείχνει την αλληλουχία των γεγονότων. Ίσως ακόμα και δυο: μια από το 2009 ως το τέλος του 2015, που να δείχνει τα μείζονα γεγονότα (εκλογές 2009, Καστελόριζο, μνημόνιο 1, κυβέρνηση Παπαδήμου κλπ) και μια να κάνει ζουμ από την αρχή του 2015 ως το φθινόπωρο, με τα πάμπολλα Eurogroup, τα capital controls κλπ.

(*) την ελληνική κρίση την έζησα “άμεσα”, ζούσα και εργαζόμουν δηλαδή στην Ελλάδα, μέχρι την άνοιξη του 2012. Ήδη στα τέλη του 2011 είχα αποφασίσει ότι το ρίσκο για μένα, είτε λόγω grexit είτε πολύ απλά ότι μπορεί να έμενα άνεργος λόγω ύφεσης, ήταν πολύ υψηλό. Έτσι τον Φεβρουάριο του 2012 ξεκίνησα να ψάχνω για δουλειά στο εξωτερικό, και τέλη Απρίλη έμπαινα σε μια γκαρσονιέρα της Ζυρίχης. Από το φθινόπωρο 2012 και πέρα, παρότι φυσικά παρακολουθούσα τα πάντα με λεπτομέρεια, οι εξελίξεις δεν είχαν πάνω μου τις άμεσες συνέπειες που είχαν για τους φίλους μου -όσους δεν είχαν ήδη βγαλει εισητήριο χωρίς επιστροφή.

(**) το κυριότερο επιχείρημα όλων όσων τους έλεγα ότι οι ισχυρισμοί ΣΥΡΙΖΑ ήταν ανεδαφικοί (“θα καταργήσω τα μνημόνια μ’ένα νόμο κι ένα άρθρο” και άλλα ανεκδιήγητα), παρότι το καταλάβαιναν και το δεχόταν, ήταν “έστω και τα μισά από αυτά που υπόσχεται να κάνει, πάλι καλά θα είναι”. Αυτό… όπως είδαμε όλοι, δεν πήγε και πολύ καλά.

I’m a translator for Skeptical Science

Short version: I’m honoured to be accepted as a volunteer translator for the Debunking Handbook and skepticalscience.com.

Hoaxes, myths, fake news. Unless you’ve been living under a rock (which is mildly unlikely given you’re reading a blog right now) you’ve encountered at least one, probably many. Is fluoridated water a plan to impose a communist government in the US? (no). Do airplanes spray us with chemicals to make us obedient? (no). Are the members of the UK Royal Family lizards? (no). Do vaccines cause autism? (hell no).

THEY are watching YOU (?)

Over the years, the issue has gotten me both fascinated and to the brink of despair. I’m genuinely fascinated in the way people think –or, as is unfortunately often the case, don’t. And I frequently despair when witnessing how easy it is for people, even ones that I think very highly of, to fall victims to the stupidest of conspiracy theories.

Hard as I try, I’m not immune to this myself –why would I? As a recent example, when reading that “people who curse are smarter” (yes I’m painfully aware of the irony) I immediately fell for it. It was only later that I found out that this is an existing but brutally misrepresented piece of research [link, in Greek].

Many times, when discussing with friends or family, I’ve heard yet another hoax, myth or conspiracy theory. I have then tried, and completely failed, to make my friend or relative aware of the misinformation or fallacy; and not for a lack of well-founded arguments. So I started looking for a way to effectively communicate science and, ultimately, truth.

That’s how I found the Debunking Handbook and skepticalscience.com. Upon reading it, in English, I immediately knew that that’s what I was looking for. The decision to help this effort by translating the handbook in Greek was almost a no-brainer.

Post-truth, clearly illustrated

That’s a piece of news, tweeted by a random guy, that went viral. It’s false, but it didn’t matter at all.

Note that this is NOT a typical fake news case. The “guilty” guy -the one who tweeted the wrong info- actually did some effort to verify if his claim was true. Not that much; but this is totally understandable given that he had, like, 40 followers (basically his friends). And when his tweet went viral and was shared 100s of 1000s of times, he tried to find the truth. When he did, he admitted it, deleted the original tweet and posted the fact that it was false.

It didn’t matter.

These are not the buses you’re looking for

It immediately became, and still is, “proof” for a lot of people, asserting a fact that never happened.

I’m becoming increasingly desperate. There really doesn’t look any way out of this mess. People will believe anything if they want to believe it. And through the internet, it’s all too easy to find it. True or not; it doesn’t matter.

Good news: first conviction for spreading a hoax

This is really a big deal.

Yesterday (Mon 16-May-2016) a court in northern Greece convicted, for the first time, a journalist/blogger for spreading a hoax.

A hoax is a piece of fake and (usually) emotionally charged news item. The usual drivers behind this is “like farming” (earning a small amount of money for every ‘click’ via Google ads) and selling bogus “health” products on the side. It’s very common for hoaxes to go hand in hand with conspiracy theories, like “chemtrails” (“we are being spreyed with chemicals from airplanes!”) or, as in this case, “harmful vaccines” (“vaccines cause autism”, “pharma companies spread cancer through vaccines!”).

Until now, the economics were firmly on the side of the scammers propagating the hoaxes: there was only profit to make, no real cost and, more importantly, no risk. So they would (and are) spreading whatever b*****t they can think of, with no or fake proof but lots of emotional content (“cancer to children!!!”) and pocket the profits.

The hoax of this specific case was titled “Shock: See how companies are spreading cancer through a vaccine”. It was about a girl which is not named other than by first name who supposedly received the MMR vaccine and then died from a brain tumor.

The story is full of sh*t. It was very well researched here.

This conviction is the only one I’m aware of globally (I do hope there are more, but I haven’t heard of any). And it may be, however slowly, a turning of the tide. Organized society needs to fight against this, and such cases are long overdue.

More info here:

http://www.ekathimerini.com/208703/article/ekathimerini/news/court-convicts-hoax-journalist-for-reproducing-false-news

Ιδεοληψια

Μόλις διάβασα ένα άρθρο του BBC σχετικά με τον διάσημο κατάσκοπο-προδότη της Αγγλίας, τον Kim Philby. ​Είναι τρομακτικό να διαβάζεις πόση δύναμη έχει, και που μπορεί να οδηγήσει, η ιδεοληψία:

“[Kim Philby’s] KGB handler next instructs him to get the top job by removing his boss, Felix Cowgill.”

“It was a very dirty story – but after all our work does imply getting dirty hands from time to time but we do it for a cause that is not dirty in any way,” Philby explains.

“I have to admit that was the most blatant intrigue against a man I rather liked and I admired but the instructions stood and nothing I could do would alter them.”

Για όσους ξέρουν ποιός είναι ο Kim Philby ή έχουν διαβάσει έστω και ένα μυθιστόρημα του John le Carré, το άρθρο του BBC είναι must.

http://www.bbc.com/news/uk-35943428

Το τιμημα του Frankenschock… δεν ειναι αυτο που νομιζετε

Ακόμα και σε ένα έγκριτο μέσο, όπως η Ναυτεμπορική, βρίσκεται που και που δημοσιογράφος να γράφει για θέμα με το οποίο η σχέση του είναι… πλατωνική:

“Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις οικονομικές και γεωπολιτικές εξελίξεις, και έχοντας επίγνωση των νέων μέτρων νομισματικής στήριξης και του «πακτωλού» ρευστότητας που προετοίμαζε η ΕΚΤ -πρόγραμμα ενός τρισ. ευρώ- η ελβετική κεντρική τράπεζα προτίμησε την τακτική της υποχώρησης στον συναλλαγματικό πόλεμο που είχε ξεσπάσει τότε, αντί την τακτική της άμυνας, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι η υπεράσπιση του ανώτατου ορίου με αλλεπάλληλες παρεμβάσεις θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην «εξαφάνιση» των συναλλαγματικών της διαθεσίμων.”

http://www.naftemporiki.gr/story/1055258/to-timima-tou-frankenschock

(η έμφαση δική μου)

Στην πραγματικότητα, όπως γνωρίζουν οι πάντες, θα συμβεί το ακριβώς αντίθετο ! Το έχουν επισημάνει πολλές φορές, μεταξύ άλλων, οι Financial Times (πχ. “The Swiss hill that may become a mountain“).

Απλή λογική: όταν μια κεντρική τράπεζα θέλεις να στηρίξει (ανεβάσει) την τιμή του νομίσματος, αγοράζει το νόμισμα ξοδεύοντας συνάλλαγμα –συνήθως δολλάρια. Έτσι τα αποθέματα μπορεί να τελειώσουν κάποια στιγμή. Όταν όμως θέλει να ρίξει την τιμή, όπως η ελβετική κεντρική τράπεζα, τότε “τυπώνει” (στην πραγματικότητα πιστώνει ηλεκτρονικά λογαριασμούς τραπέζης) το δικό της νόμισμα. Και αυτό δεν “τελειώνει” ποτέ.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η ενέργεια αυτή δεν έχει προβλήματα (όπως εξηγούν οι FT) ή ότι μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον. Αλλά οπωσδήποτε δεν θα “εξαφανιστούν τα συναλλαγματικά αποθέματα”, όπως διατείνεται ο συντάκτης της Ναυτεμπορικής.

Serious but hilarious NSA anecdotes

(This one’s for IT guys, perticularly crypto geeks, source is Schneier’s blog)

NSA recently declassified a lectures book from 1973. It contains some real gems, such as these from pages 55/56:

KAG-1/SEC used to be the bible of US cryptographers, was held in every crypto-center and covered everything from message preparation to compromise reporting in considerable detail. While we viewed it as a model of clarity, this perception was not always shared in the real world. A frustrated Navy Chief stormed out of bis crypto-ccntcr on board a carrier at sea, banded KAG-1 to a sailor and jokingly said “Throw this dam’ thing overboard.” He did. Several ships thereafter steamed back and forth for several days, but never found it. Winds, tides, and currents were studied to predict where it might come ashore with results so ambitious as to offer little hope and, in fact, it was never recovered – at least by us.

This incident triggered an R 1 study on what happens to our documents in salt water. A tank was made, and a copy of KAG-1 immersed. It stayed there for a year or so with no sign of deterioration. Agitators were added to stimulate wave action for another few months, with still no appreciable effect. We never did find out how long such a document would last. Subsequent work, however, has shown that good paper is nearly impervious to salt water, apparently indefinitely. A visit to S2’s exhibit of materials recovered from the sea bottom will bear that out. There you can see perfectly legible codes that had been under water since World War II, together with extraordinarily well-preserved items of hardware and magnetic tape that had been on the bottom for many years. These facts add to the previously expressed skepticism about jettison as a way to get rid of our stuff unless at very great depths and in completely secret location. (Shortly after WWII, small Army training crypto-devices called the SIGFOY were disposed of beyond the 100 fathom curve off Norfolk. Some years later, they became prize souvenirs for beach combers as they began washing ashore.)

UNSOLVED PUZZLE – We used to store a lot of cryptomaterial in a warehouse at Ft. Holabird. It was fenced and protected by a 24-hour armed civilian guard. One evening, such a guard saw an individual inside the fence, evidently attempting to penetrate the warehouse. He drew his weapon, cried “Halt!” and led the individual to the guard shack and started to call in for help. About that time, the intruder started running, climbed the fence, and disappeared.

We asked the guard why he didn’t shoot – he said he was afraid he might hurt somebody.

CONFETTI – When we manufacture one-time tape, a by-product of the punching process is millions upon millions of tiny, perfectly circular pieces of paper called “chad” that come out of holes in the tape. This chad was collected in burn bags and disposed of. Someone thought it would make good public relations to give this stuff to high school kids for use as confetti at football games. Inevitably, one of the burn bags was not quite empty when the chad went in. At the bottom, were a couple of TOP SECRET key card book covers and a few assorted keys. They carried the impressive caveats of those days like “CRYPTO – CRYPTO-CLEARANCE REQUIRED” and were, to use a term earlier referred to, “fascinating” to the kids when they discovered them.

One of the girls, whose father happened to be an Army officer, tacked soine of this material on her souvenir board. When Daddy saw it, he spiralled upward. He decided that it must be destroyed immediately; but first made a photograph of it for the record. He tore it up, flushed it away, and reported in. With some difficulty, various cheerleaders and other students who had glommed on to some of this material were tracked down, and persuaded to part with it.

We no lonser issue confetti.

A History of U.S. Communications Security (Volumes I and II);

the David G. Boak Lectures, National Security Agency (NSA), 1973

Η πολιτικη του φθονου

Αυτό το κείμενο, στη Ναυτεμπορική, “χτύπησε” ευαίσθητη χορδή:

Η διάκριση «εχθρού-φίλου» είναι ωφέλιμη πριν και κατά τη διάρκεια μιας εκλογικής μάχης […]

Οδηγεί, όμως, στην πολιτική και κοινωνική καταστροφή εάν παραμένει και μετά την επίτευξη του πολιτικο-εκλογικού στόχου […]

Ο κοινωνικός φθόνος είναι ο καρκίνος μιας κοινωνίας.

Δεν είναι τίποτα νέο: μπλε και πράσινα καφενεία υπάρχουν σε κάθε χωριό εδώ και δεκαετίες. Αλλά η τρέχουσα κυβέρνηση έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ –και ο κατήφορος σταματημό δεν έχει.

http://www.naftemporiki.gr/story/1021578/i-politiki-tou-fthonou

Wise words

My favourite financial blog, Alphaville (link), reiterates some simple and sound financial advice:

“In his 2002 treatise, Dilbert and the Way of the Weasel, [Scott Adams] laid out one of the most sensible and succinct approaches to financial planning:

  • Make a will.
  • Pay off your credit cards.
  • Get term life insurance if you have a family to support.
  • (*)Fund your Pillar 3 account to the maximum
  • Buy a house if you want to live in a house and you can afford it.
  • Put six months’ expenses in a money market fund.
  • Take whatever money is left over and invest 70% in a stock index fund and 30% in a bond fund through any discount broker and never touch it until retirement.”

(*) Note that the original advice here was “Fund your 401(k) to the maximum” and “Fund your IRA to the maximum”, but these are valid for the US; Pillar 3 is, more or less, the Swiss equivalent.